terug

auteur detail

Wezel, Leendert van

boeken van deze auteur in het systeem:

Leendert van Wezel (1970)-
lvanwezel@filternet.nl

Leendert, ben je ook in het dagelijks leven veel met boeken bezig?
Nee, helemaal niet. Ik ben werkzaam bij een Bank in de Alblasserwaard en ben dus overdag met heel andere zaken bezig. Maar schrijven is in m'n vrije tijd een heerlijke uitlaatklep.

Voor welke leeftijd schrijf je het liefst?
Voor kinderen van 10 jaar en ouder. Daarnaast schrijf ik ook voor volwassenen.

Vanaf wanneer schrijf je en waarom ben je gaan schrijven?
Ik ben vanaf 1999 actief met schrijven. Het is voor mij een heerlijke manier om een eigen wereld te creeren, waarin je alles kunt laten gebeuren wat je wilt en waarmee je de lezer ook iets mee kunt geven om over na te denken.

Welke boeken las je vroeger graag?
Alle boeken van Piet Prins. Kruistocht in Spijkerbroek van Thea Beckman, Boeken van Jan Terlouw.

Lees je nu ook nog jeugdboeken?
Ja. Boeken van Tonke Dragt, Hans Mijnders, Erik de Gruijter en dergelijke.

Wat zijn nu je lievelingsschrijvers?
Tolkien, C.S. Lewis, Sandor Marai, Umberto Eco, Martyn Lloyd Jones.

Welke boeken zou iedereen gelezen moeten hebben?
De Bijbel, de Narnia-reeks van Lewis, De Naam van de Roos van Umberto Eco, 'Gloed' van Sandor Marai en natuurlijk In de ban van de Ring van Tolkien.

Wat zijn je belangrijkste drijfveren om te schrijven?
Schrijven is "... een heerlijke manier om je eigen wereld te creeren waarin je een boodschap die je belangrijk vindt, duidelijk naar voren laat komen.

Waar of wanneer krijg je ideeen voor een boek?
...uit de alledaagse werkelijkheid. Op de meest vreemde momenten kun je iets zien dat je op een idee brengt. Een vervallen schuur bij een fietstocht door de polder. Een gesprek met iemand in de winkel. Een ontmoeting met iemand. Een krantenartikel. Elke dag is er wel iets wat je aanzet tot schrijven of wat je opslaat om later te gebruiken.

Hoe ben je eigenlijk begonnen met schrijven?
"Het is allemaal eigenlijk per ongeluk gegaan. Een collega zag wat ik geschreven had toevallig in, en hij spoorde me aan het op te sturen. Uitgeverij De Banier meldde meteen dat ze ermee aan de slag wilden. Dat was een aangename verrassing, ik was echt verbaasd. Toen ik begon met schrijven had ik niet het idee: 'Dit moet uitgegeven worden'. Inspiratie voor mijn eerste boek vormden de bunkers in het duinengebied waar ik vandaan kom, Goeree-Overflakkee. Wij woonden daar vlakbij en ik kwam er als kind regelmatig. Door je fantasie maakte je daar van alles mee. Als ik mijn ogen dichtdoe zie ik het nog voor me. Zo is het begonnen, ik heb mijn verbeelding op de werkelijkheid losgelaten. 'De Bunker', mijn eerste boek, is gesitueerd in die omgeving. Het tweede jeugdboek, 'De Ontvoering', speelt in de Biesbosch. Ook in dat gebied heb ik me eerst verdiept voordat ik begon met schrijven."

Heb je een boodschap? Of, met andere woorden 'wil je iets doorgeven?
"In mijn boeken zit nadrukkelijk een christelijke boodschap verweven. Dat is voor mij ontzettend belangrijk. In de gesprekken van de personages laat ik iets zien van het christelijk geloof. Dat geeft een spanningsveld, want je wilt ook niet te prekerig overkomen. Het was moeilijk om een goede mix te vinden. Zo laat ik in 'De Ontvoering', dat zich afspeelt in en rond de ru�nes van een oud kasteel in de Biesbosch, een crimineel een christelijke tekst lezen die eeuwen geleden in een balk gekrast was. Ik heb veel bewondering voor de boeken van Piet Prins, zoals 'Snuf de hond'. In zekere zin zijn ze wel een soort voorbeeld voor me, ik heb ze vroeger allemaal verslonden. Daarnaast gebruik ik in mijn boeken vaak wisselingen van perspectief, waardoor het verhaal vanuit verschillende personen wordt beleefd. In 'De Ontvoering' komt bijvoorbeeld een geniale politie-inspecteur voor, vanuit wiens oogpunt een hoofdstuk geschreven wordt."

Je hebt ondertussen, naast jeugdboeken ook romans geschreven. Vind je jezelf al een all-round schrijver?
"Ik kan niet zeggen dat ik nu de illusie heb dat ik boeken kan schrijven. Het is voor mij iedere keer weer een verbazing als iets wat ik geschreven heb gepubliceerd wordt, het blijft afwachten. Die bescheidenheid moet je denk ik ook houden. Ik laat mijn manuscripten bijvoorbeeld door kennissen nalezen, mensen van wie ik weet dat ze eerlijk hun mening zullen geven. Daarnaast heeft de uitgeverij me vele nuttige tips over onder meer verhaalopbouw gegeven. Zo had ik 'De Bunker' helemaal in de verleden tijd geschreven, maar de tegenwoordige tijd maakt een boek veel leesbaarder. Dus heb ik zin voor zin m'n manuscript weer omgebouwd. Voor die samenwerking ben ik heel dankbaar. Mijn boeken zijn gevormd in een proces waarin vele mensen me een duwtje in de goede richting gegeven hebben. Zo voelt het echt."

Uit bovenstaande opmerkingen begrijp ik dat je bij het schrijven begeleidt wordt door een deskundige redacteur?
Jazeker, dankzij deze coaching zijn m'n boeken een stuk leesbaarder geworden.

Heb je ooit een schrijfcursus doorlopen of bezoek je de Schrijversschool? Nee, tot nu toe niet. Eerlijk gezegd ben ik dat nog wel van plan.

Waar schrijf je het liefst?
Gewoon, in de huiskamer.

Heb je nog tips voor andere schrijvers?
Nee, niet echt. Ik leer voor mijn gevoel nog meer van anderen dan dat ik hen iets zou kunnen leren.

Leendert van Wezel / WCK / AP

volledige bibliografie

Bibliografie van kinder- en jeugdboeken:
De bunker, De Banier, 2000.
De ontvoering, De Banier, 2002.
Klem, De Banier, 2003.
Achtervolgd, De Banier, 2004.